Historia piłki ręcznej kobiet w Elblągu W latach 1966 -1997

       MKS Elbląg zdobył tytuły halowych Mistrzostw Wybrzeża w kategoriach młodziczek i juniorek. Szkolna drużyna Technikum Ekonomicznego wywalczyła Mistrzostwo Polski Szkół. W międzynarodowym turnieju w Szczecinie, juniorki MKS Elbląg zdobyły Puchar Bałtyku. Drużyna grała w składzie: Lidia Tomejko, Krystyna Kiedrowska, Władysława Leniec kpt., Elżbieta Kotarska, Krystyna Mokwa, Krystyna Kulesza, Janina Wasikówna, Maria Pulkowska, Alina Przedlacka, Barbara Romanowska i Urszula Manelska.

Ważną datą w historii elbląskiej kobiecej piłki ręcznej był 22 października 1966 r. Na zebraniu sprawozdawczo – wyborczym MKS Elbląg przekształcono w Międzyszkolny Klub Sportowy „Truso” Elbląg. W roku 1967 juniorki MKS „Truso” potwierdziły prymat na Wybrzeżu, a druga była drużyna młodziczek. W lipcu juniorki zdobyły Mistrzostwo Polski w Krapkowicach. W Elblągu wielka feta. Drużynę w ratuszu podejmowali Włodzimierz Sak, wiceprzewodniczący MRN i Zenon Gidziński, przewodniczący EKKFiT. Były dyplomy i nagrody książkowe dla zawodniczek, ale najważniejsza dla klubu okazała się ekstra dotacja na zakup sprzętu. Propozycję zaopiekowania się zespołem piłkarek rozważały Elbląskie Zakłady Przemysłu Odzieżowego „Truso”, w których dyrektorował Janusz Leszczyński.

1968 - 71
W połowie 1968 roku w Elbląskim Klubie Sportowym „Start” utworzono drużynę piłkarek ręcznych seniorek, którą zgłoszono do rozgrywek w północnej grupie ligi międzywojewódzkiej. Elblążanki o ligowy prymat rywalizowały z zespołami MKS Kusy Szczecin, MKS Dąbie Szczecin, AZS Gdańsk, Junak Włocławek, Energetyk Poznań i Zawisza Świdwin. Początki były trudne, ale potwierdziły drzemiący potencjał w zawodniczkach. W roku 1969 elbląski Start ze zmiennym szczęściem walczył w II lidze. Najskuteczniejszą snajperką drużyny była Zofia Chylicka. Trener Lech Walczak szczerze wypowiedział się o możliwościach gry dziewczyn w I lidze na łamach „Dziennika Bałtyckiego”: – Ten zespół nie reprezentuje jeszcze poziomu I ligowego. Drużynę należy wzmocnić maturzystkami kończącymi karierę w juniorkach MKS „Truso”, a wtedy, po jeszcze jednym sezonie w II lidze, awans stanie się realny i celowy. Jednak Start zajął drugie miejsce w lidze ustępując pierwszeństwa szczypiornistkom Energetyka Poznań. Wzmocnienia bramkarką Krystyną Kiedrowską z „Truso” i rozgrywającą Gabrielą Krukowską z I ligowego AZS Warszawa nie przyniosły oczekiwanego efektu, bo elblążanki zakończyły sezon na piątym miejscu.

1972 – 75

Sezon 1972/73, Start rozpoczął w lidze międzywojewódzkiej rozgrywając mecze z drużynami Spartą Gniezno, Dąbie Szczecin, Spójnią Świdwin, Victorią Toruń i Gryfem Wejherowo ostatecznie uplasował się na IV miejscu. Po rundzie jesiennej zajmował przedostanie miejsce w tabeli, a decyzja Zarządu Klubu była jednoznaczna. Dotychczasowego trenera Kazimierza Bałaja zastąpił ponownie powołany Lech Walczak. Kolejny sezon przyniósł ponowną roszadę na stanowisku trenera, bowiem po słabszej rundzie jesiennej dotychczasowego szkoleniowca zastąpił absolwent warszawskiej AWF Władysław Andrzej Drużkowski. To była trafiona decyzja, bowiem drużyna zajęła trzecie miejsce w lidze. Była też dodatkowa satysfakcja dla włodarzy klubu, bowiem czołowa piłkarka w zespole młodziczek Startu Zofia Pniak otrzymała powołanie do kadry narodowej juniorek. W styczniu 1974 r. patronat nad piłkarkami objęła Spółdzielnia Pracy Przemysłu Drzewnego im. Juliana Marchlewskiego, a kierownikiem drużyny został Władysław Banasik. W lidze międzywojewódzkiej Start zajął piąte miejsce. Trener Drużkowski zdecydował się na radykalne posunięcie i postawił na ogrywanie w drużynie juniorek. Zespół w takim składzie zdobył mistrzostwo okręgu, a w dniach 19 – 21 czerwca 1975 r. w Krakowie wywalczył wicemistrzostwo Polski juniorek. Start grał w składzie: Zofia Pniak, Krystyna Kamińska, Maria Kopysiewicz, Małgorzata Rusinowska, Hanna Gospodarczyk, Elżbieta Halaba, Danuta Kuczewska, Grażyna Matusz, Krystyna Miszczyk, Jolanta Stańczak, Bogumiła Halicka, Grażyna Stankiewicz, Gabriela Sobczak. Kolejna zmiana nazwy klubu na Spółdzielczy Klubu Sportowy „Start”.

1975 – 1976

Trenerskie decyzje Andrzej Drużkowskiego przyniosły dobre wyniki. SKS „Start” w rozgrywkach ligi międzywojewódzkiej sezonu 1975/76 zajął pierwsze miejsce i awansował do II ligi. Ligowy awans wywalczyły: Krystyna Kamińska, Elżbieta Jaworska, Maria Kopysiewicz, Małgorzata Rusinowska, Ewa Marciniak kpt., Jolanta Stańczak, Krystyna Miszczyk, Danuta Kuczewska, Zofia Pniak, Maria Minkiewicz, Bogumiła Halicka, Grażyna Matusz i Hanna Gospodarczyk. Klubowi prezesował Stanisław Haliniak, a kierownikiem sekcji był Władysław Banasik.

1976 – 1977

Elblążanki drugoligowe pojedynki toczyły w grupie „A” z drużynami: Spartą Gniezno, Otmętem Krapkowice, Startem Łódź, Przemysławem Poznań, Startem Opole, Victorią Toruń i Ślęzą Wrocław. Drużynę trenował duet szkoleniowców Andrzej Drużkowski i Jerzy Ringwelski. W sezonie elblążanki rozegrały 28 meczów ligowych, w których zanotowały 21 zwycięstw, 2 remisy i 5 porażek. Z braku hali były duże problemy z treningami, część spotkań ligowych rozgrywano w Malborku i Gdańsku. Snajperki zdobyły 416 bramek, a rywalki 328 razy pokonały bramkarki Startu. Sezon skończył się wielkim sukcesem drużyny Startu, która zajmując pierwsze miejsce w grupie awansowała do I ligi. Trzeba było tylko jednego sezonu w II lidze, by wywalczyć to, na co czekał sportowy Elbląg. Wcześniej, bo 23 grudnia 1976 roku, przekazano do użytku nową halę sportową przy ul. Kościuszki, którą zbudowano dzięki zaangażowaniu w sprawy miasta Zakładów im. Wielkiego Proletariatu i ich dyrektora Zdzisława Olszewskiego. Głównymi bohaterkami historycznego awansu były: Zofia Pniak, Danuta Zbrzeska, Krystyna Kamińska, Grażyna Matusz, Ewa Marciniak, Maria Minkiewicz, Katarzyna Kwiatkowska, Jolanta Stańczak, Grażyna Stankiewicz, Krystyna Miszczyk, Maria Kopysiewicz, Małgorzata Rusinowska i Hanna Gospodarczyk.
W plebiscycie na 10 najlepszych sportowców województwa elbląskiego roku 1977 zwyciężyła Zofia Pniak.

1977 – 1978

Przygotowując się do debiutu w I lidze elblążanki pojechały do bułgarskiego Haskowa, gdzie zajęły drugie miejsce w międzynarodowym turnieju. Pierwszą rundę sezonu w I lidze rozgrywano systemem turniejowym. W debiucie, 19 września 1977 roku, w hali OSWL im. Rodziny Nalazków w Elblągu, Start przegrał 10:12 ze Skrą Warszawa, pokonał 18:10 Pogoń Szczecin i 16:13 AZS AWF Wrocław. W drugim turnieju na Śląsku Start przegrał 13:14 z AZS Katowice, 13:20 z AKS Chorzów i 14:25 z Ruchem Chorzów. Po pierwszej rundzie debiutantki zajmowały ósme miejsce w tabeli. W drugiej i trzeciej rundzie rozgrywano mecze parami. Ostatecznie beniaminek, o średniej wieku piłkarek 18,6 lat, okazał się rewelacją ligi i zakończył sezon na wysokim piątym miejscu z dorobkiem. Mistrzostwo dla Ruchu Chorzów (49 pkt), srebro dla Skry Warszawa (39 pkt), a brąz dla AZS Wrocław (35 pkt). Najskuteczniejsze w drużynie snajperki to: Grażyna Matusz – 185 bramek i Zofia Pniak – 182 bramki. Korzystna atmosfera wokół kobiecego szczypiorniaka jaką tworzyły media, sprzyjała pozyskiwaniu środków finansowych na przygotowanie drużyny Startu do nowego sezonu rozgrywek. W czerwcu 1978 r. trenowała ona na tygodniowym zgrupowaniu w Jugosławii, a następnie piłkarki budowały cechy motoryczne w Elblągu, by nasilić treningi najpierw w Miłosnej k/Kwidzyna i Brachlewie, a później na Podhalu w Nowym Targu. W ostatnich dniach sierpnia w Elblągu rozegrano turniej piłki ręcznej o randze spartakiady federacji spółdzielczych klubów krajów demokracji ludowej. Turniej otworzył Zdzisław Wąs, ówczesny prezydent Elbląga, a uczestniczyły w nim drużyny Pointy Bukareszt, Spartakusa Budapeszt, CSKA Sofia, Startu Gdańsk, Cracovii Kraków, Startu Opole i dwie siódemki Startu Elbląg. Zawody obserwował Mieczysław Kegiel, trener reprezentacji Polski. Zwyciężyła drużyna Spartakusa przed Cracovią, a Start był piąty. W elbląskim „Truso” rosły następczynie starszych piłkarek. Pod wodzą trenera Ludwika Fonferka zespół juniorek młodszych MKS „Truso” zajął czwarte miejsce na Mistrzostwach Polski w Szczecinie.

1978 – 1979 Organizację szkolenia i prowadzenia zespołów piłki ręcznej w Elblągu uznano za modelową w regionie północnym. W województwie elbląskim ponad 500 osób uprawiało piłkę ręczną, a więcej niż połowa posiadała klasy sportowe. W Elblągu działały dwie sekcje piłki ręcznej. Pierwszoplanowy Start był najbardziej rozbudowany. Juniorki młodsze oparte na uczennicach Zespołu Szkół Ekonomicznych, trenował Jerzy Ringwelski i przygotowywał do startu w Spartakiadzie Młodzieży. Młodziczki w zależności od wieku i postępów sportowych podzielono na pięć grup. Dziewczynki ze Szkoły Podstawowej nr 1 zdobyły mistrzostwo wojewódzkiej olimpiady sportowej. Sekcja piłkarek ręcznych w MKS „Truso”, a konkretnie jej juniorki, wywalczyły wicemistrzostwo Polski, a juniorki młodsze przygotowywano do ogólnopolskiej spartakiady. Nadzieje szczypiorniaka w MKS „Truso” trenował Ludwik Fonferek. Za dobre wyniki sportowe szkoleniowcy Drużkowski i Fonferek, zostali wyróżnieni nagrodami przez Kazimierza Kowalczyka, dyrektora Wydziału Kultury Fizycznej i Turystyki w Urzędzie Wojewódzkim w Elblągu.

Sezon w I lidze ze względu na rozgrywane mistrzostwa świata rozgrywano w kilku fazach. Na pierwsza rundę złożyły się trzy turnieje, następnie rozegrano dwie kolejki meczy II rundy w systemie mecz i rewanż, by przerwać ligę na cztery miesiące i wrócić do niej po mistrzostwach świata. Ostatnią III rundą były także mecze na zasadzie dwóch pojedynków w hali gospodyń. W efekcie, w sezonie drużyny spotykały się z tymi samymi rywalkami pięciokrotnie. Start rozegrał w tym szczególnym sezonie, tylko w lidze 45 meczów. Na finiszu był piąty z dorobkiem 45 punktów, a mistrzostwo zdobył AZS Wrocław (70 pkt) przed Ruchem Chorzów (69 pkt) i Skrą Warszawa (50 pkt).

1979 – 1980

Nie spełniły się, niestety, zakładane przed sezonem cele. Elblążanki zanotowały na koncie tylko 13 zwycięskich pojedynków i aż 18 porażek. Pięć remisowych spotkań nie pozwoliło na więcej jak na siódme miejsce w ligowej tabeli. Podsumowując sezon trener Andrzej Drużkowski podkreślał, że głównym powodem takiej gry zespołu były poważne kłopoty kadrowe. Przestała trenować Zofia Pniak, kontuzje wyeliminowały Danutę Madziar i Iwonę Mazurek, chorowała Jolanta Stańczak. Najważniejsze okazało się to, że Start utrzymał status drużyny ekstraklasy, ale nikt nie ukrywał, że zespół wymagał pilnych wzmocnień kadrowych. Złoto zdobyła drużyna Ruchu Chorzów (58 pkt), srebro AZS Wrocław (50 pkt), a brąz AKS Chorzów (48 pkt). Na osłodę juniorki MKS Truso prowadzone przez Ludwika Fonferka wywalczyły wicemistrzostwo Polski w Chorzowie i w tych młodych piłkarkach upatrywano przyszłości dla Startu.

1980 – 1981

W kolejnym sezonie w I lidze nareszcie przyszedł długo oczekiwany sukces. Elbląski Start miał na finiszu sezonu na koncie 15 zwycięstw, 5 remisów i 16 porażek. To dało elblążankom czwarte miejsce za AKS Chorzów, Ruchem Chorzów i AZS Wrocław. Drużyna zagrała też mecze w półfinale Pucharu Polski. To było duże osiągnięcie, bo dziewczyny grały bez czołowej snajperki Zofii Pniak, którą trener Andrzej Drużkowski odsunął od gry za niesubordynację. Szkoleniowiec Startu za swoją decyzję został uhonorowany dyplomem „Fair play” w plebiscycie „Sztandaru Młodych” i Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

1981 – 1982

Drużyna Startu nie poszła za przysłowiowym ciosem w kolejnym sezonie, pomimo że początek wskazywał na możliwość wywalczenia przez elblążanki medalu. W rundzie rewanżowej dochodziło do kompromitujących porażek, a drużyna nie stanowiła spójnego monolitu. Starsze stażem zawodniczki stworzyły nieformalną grupę, a młodzież nie miała w niej miejsca. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Trener Andrzej Drużkowski złożyl wymówienie z pracy argumentując swoją decyzję względami rodzinnymi. Od 5 kwietnia 1982 roku obowiązki szkoleniowca przejął Jan Macioszek. Start utrzymał się w lidze zajmując siódme miejsce z dorobkiem 13 zwycięstw, 3 remisów i 20 porażek. Pełniący obowiązki prezesa klubu Stanisław Haliniak, wiceprezydent Elbląga, przeprowadził rozmowy z zawodniczkami apelując o rozwiązanie wewnętrznych problemów drużyny i wzajemną współpracę starszych piłkarek z młodszymi.

1982 – 1983

Antidotum na fatalną atmosferę w drużynie miał być trener Jerzy Ciepliński, który przyjął bardzo osłabioną kadrowo drużynę. W czasie wakacji klub opuściło wiele zawodniczek, a te co pozostały nie ukrywały nałogu palenia papierosów, co zdecydowanie wpływało na ich sportowe możliwośći podczas rozgrywanych meczów ligowych. Start przegrywał mecz za meczem, pomimo że do drużyny wróciła jedna z najlepszych snajperek w ekstraklasie Zofia Pniak Figas. Finał sezonu był bardzo smutny, bo Start z dorobkiem 14 punktów był „czerwoną latarnią” tabeli i żegnał się z I ligą. Óczesny prezes zarządu Ryszard Święconek starał się o utrzymanie drużyny i liczył na jej wsparcie przez uzdolnione piłkarki z MKS „Truso”.

1983 – 1984

Degradacja z I ligi sprawiła, że odeszła z drużyny jej podpora Zofia Pniak Figas do Cracovii Kraków. Zawodniczka ta rozegrała ponad 60 spotkań w reprezentacji narodowej, a na MŚ w 1978 r. w Czechosłowacji reprezentacja z jej udziałem zajęła VI miejsce. Elbląską drużynę prowadzoną przez Jerzego Cieplińskiego zasiliła wracając ze Śląska Grażyna Matusz-Wilczewska, z Białegostoku pozyskano Dorotę Jaromską i Alicję Dzienis, a w skład podstawowej siódemki wchodziły Grażyna Stankiewicz, Maria Kopysiewicz, Anna Bodera, Maria Gubernat kpt., Danuta Madziar-Stelmańska i Karolina Marchelek. Ponadto w kadrze były Dorota Śniadała, Ewa Pinkus, Janina Kawczak i juniorki Dorota Czaboćko, Beata Burlingo i Bożena Perwenis. Grając tym składem, elbląski Start już po pierwszej fazie sezonu w II lidze przewodził stawce drużyn z czteropunktową przewagą nad Startem Gdańsk. W całym sezonie Start zanotował 23 zwycięstwa, 3 remisy i 2 porażki i z takim dorobkiem zajął pierwsze miejsce wracając do I ligi po rocznej przerwie.

1984 – 1985

Ligowy sezon Start rozpoczął pod wodzą trenera Jerzego Cieplińskiego w składzie: rozgrywające – kapitan Grażyna Wilczewska, rocznik 1985, wzrost 182 cm, waga 62 kg; Anna Bodera 1958/166/63,5; Dorota Jaromska 1964/174/63,5; Grażyna Nieczyporowska 1959/170/69,5; obrotowe – Dorota Czaboćko 1965/170/67,5; Maria Gubernat 1958/172/66; skrzydłowe – Janina Kawczak 1964/166/60; Wioletta Luberecka 1967/166/63,5; Agnieszka Paszkowska 166/167/70; Bożena Perwenis 1962/159/54; Danuta Stelmańska 1959/180/77; bramkarki – Maria Kopysiewicz 1956/166/68,5; Alicja Sokołowska 1966/172/59; Dorota Stancel 1966/172/59; Dorota Śniadała 1964/168/58,5; Jolanta Wenegicka 1958/170/73,5. W elbląskim Starcie rozpoczęła się wielka kariera sportowa Lubereckiej, która w 1985 r. wraz z reprezentacją Polski do lat 21 zdobyła brązowy medal na MŚ w Seulu. Była „etatową” kadrowiczką reprezentacji narodowej, grała w norweskiej lidze, a po powrocie do Polski reprezentowała barwy klubu z Lublina.

Po pierwszej rundzie sezonu Start zgromadził 15 pkt, lecz w kadrze zespołu pozostało tylko 11 piłkarek. Z tym okrojonym kadrowo składem Ciepliński z wielkim trudem utrzymał Start w I lidze. Na finiszu sezonu elblążanki zajęły VII miejsce z dorobkiem 30 pkt.

1985 – 1986

Przed inauguracją ligi z podstawowego składu ubyły dwie Marie – Kopysiewicz i Gubernat, a wzmocnień nie było. Trener Jerzy Ciepliński i jego piłkarki niewiele mogli zdziałać w pojedynkach z grającymi w kompletnych kadrowo składach zespołami. Antidotum po pierwszej rundzie miała być zmiana trenera. Obowiązki te przejął Andrzej Drużkowski, lecz i on niewiele wskórał. Elblążanki zajęły ostatnie miejsce w tabeli i rozstały się ponownie z I ligą. Obowiązki kierownika klubu przyjął Janusz Serwadczak, a klubowi nadal prezesował Ryszard Święconek.

1986 – 1987

Spadek z I ligi sprawił, że „sypnął się” skład kadrowy zespołu. Z drużyny odeszły Jolanta Pietras i Grażyna Nieczyporowska. Z uprawiania sportu zrezygnowały Grażyna Wilczewska, Anna Bodera, Maria Gubernat, Violetta Wiśniewska i Ewa Sawka. Grając w II lidze, w grupie „A” elblążanki rozpoczęły sezon od pięciu podwójnych, łatwych zwycięstw nad Budowlanymi Kielce, Elaną Toruń, AZS Poznań, Anilaną Łódź i AZS Gdańsk. Dopiero mecze z Piotrcovią w Elblągu sprawiły Startowi kłopoty. Pierwszy elblążanki zremisowały, drugi wygrały, by w następnej kolejce dwukrotnie ulec Bałtykowi w Gdyni. Na półmetku II ligi Start wspólnie z Piotrcovią przewodził w tabeli. Powstawał ciekawy zespół, bo w meczach wystąpiło sześć bramkarek, ale najczęściej elbląskiej „świątyni” broniły Jolanta Wenegicka, Dorota Śniadała i wyrastająca na gwiazdę Izabela Baranowska. Ponadto w drużynie grały Ewa Szeląg, Dorota Czaboćko, Bożena Wasilewska, Danuta Stelmańska, Violetta Luberecka, Jadwiga Chąciak, Dorota Jaromska, Beata Macioszek, Anna Stryjewska i Lidia Wiśniewska. Z 482 bramek zdobytych przez Start w pierwszej części sezonu 52,5 proc. padło z ataku pozycyjnego, a 33,5 proc. z kontry. Królową snajperek drużyny była Ewa Szeląg ze 105 bramkami. Niestety po dobrym sezonie Start zajął drugie miejsce w lidze. Awansowała Piotrcovia z Piotrkowa Trybunalskiego, a główną przyczyną braku awansu, były „drukowane” przez panów w czerni dwa mecze w Gdyni z Bałtykiem, minimalnie przez Start przegrane. Z prezesury w klubie w maju 1987 r. zrezygnował Ryszard Święconek, a od czerwca obowiązki te ponownie przyjął Stanisław Haliniak.

1987 – 1988

Niewiele brakowało Startowi, by wrócić do I ligi. Elblążanki odniosły 24 zwycięstwa, zanotowały 2 remisy i 2 porażki przy bilansie bramkowym 821:568. Rywalizację różnicą 2 pkt wygrała Zgoda z Rudy Śląskiej przy pomocy działaczy z Wydziału Gier ZPRwP. Decydujące o awansie mecze, w ostatniej kolejce elblążanki rozgrywały na Śląsku i podzieliły się punktami. W drużynie gospodyń wystąpiła nieuprawniona do gry Krystyna Majorek. Start oprotestował uznany wynik, ale decyzja Wydziału Gier została utrzymana różnicą głosów działaczy ze Śląska. Skandal odbił się głośnym echem w lokalnych mediach lecz bez oczekiwanego efektu dla elblążanek. Z końcem kwietnia 1988 r. wygasła umowa o pracę trenerowi Andrzejowi Drużkowskiemu, który wyjechał do Norwegii.

1988 – 1989

Obowiązki trenera objął Jerzy Ciepliński, a kadrę Startu tworzyły zawodniczki: Izabela Baranowska, Wiesława Smorczewska, Dorota Śniadała, Anna Chodorowska, Małgorzata Dulęba, Iwona Gołuńska, Violetta Luberecka, Beata Macioszek, Dorota Matus, Katarzyna Mrozińska, Anna Stryjewska, Ewa Szeląg kpt., Ewa Szukieć, Dorota Szulc, Mariola Wieczorek, Elżbieta Walor i Ewa Wiśniewska.

Zaowocowała współpraca z MKS „Truso” gdzie utalentowane dziewczyny do piłki ręcznej sposobił trener Ryszard Kubik.

Elblążanki w imponującym stylu wywalczyły awans do I ligi mając w dorobku 27 zwycięstw i tylko 1 porażkę. Na dodatek dobrze zagrały w Pucharze Polski zajmując IV miejsce.

1989 – 1990

Związek Piłki Ręcznej w Polsce zreorganizował rozgrywki ligowe. Utworzono dwie serie I ligi. W serii „A” miało grać 8 zespołów, a w serii „B” 5 najlepszych drużyn z II ligi i 2 spadkowe z I ligi.Te decyzje wzbudziły zrozumiale rozczarowanie w Starcie, który bardzo liczył na awans do ekstraklasy po sukcesie w II lidze. Sugestie, by rozegrać barażowe mecze dwóch czołowych drużyn II ligi z siódmym i ósmym zespołem ekstraklasy nie znalazły poparcia. Przygotowując się do sezonu Start pojechał do Aszchabadu w Turkmenii na międzynarodowy turniej i zajął drugie miejsce. Po rundzie jesiennej Start był drugi w tabeli, a Zarząd Klubu doceniając zaangażowanie piłkarek wysłał drużynę do Sakslbing w Danii na międzynarodowy turniej. Elblążanki zajęły w nim IV miejsce. W serii „B” Start zajął drugie miejsce mając w dorobku 23 zwycięstwa, 3 remisy i 2 porażki przy bilansie bramkowym 772:596 i awansował do serii „A”. Najskuteczniejszą snajperką z 221 bramkami była Ewa Szeląg.

1990 – 1991

Elblążanki pokazały pazurki w serii „A” potwierdzając wynikami, że awans do najwyższej klasy rozgrywek należał im się wcześniej. W imponującym stylu, demonstrując najlepszą w rozgrywkach grę w defensywie, piłkarki Startu wywalczyły srebrne medale z tytułem wicemistrzyń Polski mając w dorobku 6 zwycięstw, 3 remisy i 9 porażek. Na ten sukces, pod wodzą trenera Jerzego Cieplińskiego, zapracowały dzielną postawą na boisku: Izabela Kowalewska (wcześniej Baranowska), Elżbieta Modrzyńska, Wiesława Smorczewska, Ewa Wiśniewska, Jolanta Lebiedź, Beata Rycke, Aleksandra Kownacka, Dorota Matus, Hanna Margol, Małgorzata Dulęba, Anna Garwacka, Ewa Szeląg, Swietłana Lisiecka, Dorota Szulc i Beata Voigt. Władze klubu pracowały w składzie: Stanisław Haliniak – prezes, Andrzej Bugajny – kierownik sekcji, Janusz Serwadczak – kierownik drużyny, Jarosław Urban – masażysta. Decyzją władz klubu, od marca 1991 r., przywrócono nazwę Elbląski Klub Sportowy Start.

1991 – 1992

Srebrny medal EKS Startu oznaczał prawo gry elblążanek w europejskim Pucharze Zdobywców Pucharów. Piłkarki zapłaciły frycowe, bo wylosowały uznaną w Europie, duńską drużynę FC Ikast. Zaczęło się wybornie, bo w pierwszym meczu na własnym boisku elblążanki pokonały Dunki 28:20. W rewanżu rywalki odrobiły straty wygrywając 25:16 i wyeliminowały Start z dalszych rozgrywek. Ta lekcja pokory zmobilizowała drużynę w rozgrywkach ekstraklasy. EKS Start Elbląg po raz pierwszy w historii miasta zdobył tytuł Mistrza Polski w grach zespołowych. W rozegranych 28 meczach elblążanki zanotowały 21 zwycięstw, 2 remisy i 5 porażek przy bilansie bramkowym 705:572. Super snajperką drużyny z dorobkiem 185 bramek była Ewa Szeląg. A elbląskie „złotka” grały w składzie: Izabela Kowalewska, Elżbieta Modrzyńska, Wiesława Smorczewska, Anna Apanowicz, Izabela Czapko, Małgorzata Dulęba, Anna Ejsmont, Anna Garwacka, Agnieszka Holak, Aleksandra Kownacka, Jolanta Lebiedź, Hanna Margol, Beata Rycke, Marlena Surmacka, Ewa Szeląg kpt., Katarzyna Szklarczuk i Ewa Wiśniewska.

1992 – 93

Mistrzynie Polski reprezentowały kraj w europejskim Pucharze Mistrzów Klubowych osiągając fazę ćwierćfinałową. Oto wyniki: Cavalca Cassano Magnamo (Italia) – przegrany wyjazd 19:23, wygrany rewanż 22:18, LC Bruhl St. Gallen (Szwajcaria) – u siebie 21:13, przegrany wyjazd 17:25, CBM Valencia (Hiszpania) – u siebie 17:27, na wyjeździe przegrana 16:31. W lidze nie udało się elblążankom obronić tytułu, ale zdobyły brązowe medale mając w dorobku 19 zwycięstw, 2 remisy i 5 porażek przy bilansie bramkowym 631:517. Była też jeszcze jedna wielka feta, bo EKS Start wywalczył Puchar Polski wygrywając w finale z Zagłębiem Lubin 25:20, Skrą Warszawa 28:20 i Piotrcovią 27:21.

Sportowe sukcesy piłkarek ręcznych nie szły jednak w parze z kondycją finansową klubu. Elbląski Start tracił pieniężny wigor, bo wspierające klub firmy, głównie spółdzielnie, nie potrafiły znaleźć sposobu na postępującą degradację ich egzystencji w szybko zmieniajacej się sytuacji gospodarczej kraju. Klubowi groził rozpad z powodów finansowych i rosnącego zadłużenia. A to przyspieszyło deecyzje o reorganizacji klubu Start. Powstał komitet założycielski jednosekcyjnego klubu sportowego o specjalizacji piłka ręczna kobiet. Tworzyli go: zawodniczki – Anna Ejsmont, Izabela Czapko, Katarzyna Szklarczuk, a także Zbigniew Appa, Jerzy Kawiecki, Janusz Lewandowski, Andrzej Minkiewicz, Stanisław Pernal, Jerzy Ringwelski, Janusz Serwadczak, Antoni Szaduro i Marek Tarnowski. Opracowano statut nowego klubu podkreślając w nim przejęcie tradycji piłki ręcznej z klubu Start. Do rejestracji zgłoszono klub pod nazwą EB Start Elbląg z siedzibą przy ul. Browarnej 71.

Wybrano tymczasowy Zarząd Klubu powierzając obowiązki prezesa Zbigniewowi Appa pełniącemu obowiązki dyrektora ds organizacyjnych i finansowych Elbrewery Company Ltd. Wiceprezesami zostali Antoni Szaduro, naczelnik Wydziału Oświaty UM i Marek Tarnowski, prezes Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowego Elzam S.A. Dyrektorem klubu został były piłkarz ręczny, kierownik sekcji w Starcie Janusz Serwadczak. W dniu 27 maja 1993 roku KS EB Start został zarejestrowany w Urzędzie Wojewódzkim w Elblągu i mógł prawnie rozpocząć działalność opierając ją o trzy finansowe filary: Elbrewery Company Ltd., PPU Elzam i Urząd Miejski w Elblągu.

1993 – 1994

Trener Jerzy Ringwelski

Piłkarki ręczne wracały z urlopów, by rozpocząć przygotowania pod wodzą nowego szkoleniowca Jerzego Ringwelskiego.Zawodniczki zaskoczyła rzetelna organizacja pracy w klubie. Z każdą z nich przeprowadzono indywidualne rozmowy przedstawiając propozycje kontynuowania kariery sportowej na poziomie wysokiego wyczynu. Z propozycji nie skorzystała jedynie bramkarka Izabela Kowalewska, którą zwolniono do Montexu Lublin oceniając jej transferową wartość na 700 mln ówczesnych złotych. Jednak uregulowana przez Montex wartość finansowa piłkarki znacznie odbiegała od życzeń elblążan.
Zarząd klubu ustalił wszystkim podstawowym 14. zawodniczkom nowe warunki kontraktowe w których zapewniono świadczenia pracownicze typu składki ZUS, ubezpieczenia chorobowe, a także urlopy macierzyńskie. Natomiast wysokości miesięcznych stypendiów sportowych lub naukowych odzwierciedlały ocenę poziomu wyszkolenia sportowego, a więc i przydatne drużynie indywidualne umiejętności zawodniczek. W dobrych nastrojach piłkarki rozpoczęły przygotowania do nowego sezonu na obiektach Elbląga, a od 11 sierpnia trenowały w Szczecinie skąd czyniły wypady na turnieje w Niemczech i Danii. W mocno obsadzonym turnieju w Oldenburgu EB Start zajął trzecie miejsce.
Warszawska centrala zdecydowała się na prowadzenie rozgrywek w nowym sezonie w systemie play off. Tak więc 12. drużyn po rozegraniu meczów każdy z każdym po dwóch rundach podstawowych wyłonić miały ósemkę najlepszych, która walczyła o medale, a pozostałe cztery najsłabsze zespoły o utrzymanie w lidze. Katowicki „Sport” zastanawiał się: „ciekawe czy elbląskie piwo, całkiem dobre, doda animuszu zawodniczkom”. A drużyna do nowego sezonu przystąpiła w składzie: bramkarki – Elżbieta Bartnicka 1972/175 cm, Katarzyna Falkenberg 1975/176, Bożena Wasilewska 1967/173; zawodniczki z pola gry – Anna Apanowicz 1974/174, Izabela Czapko 1974/181, Małgorzata Dulęba 1970/180, Anna Ejsmont 1971/176, Anna Garwacka 1970/176, Irena Gollus 1976/177, Agnieszka Holak 1973/174, Aleksandra Kownacka 1971/176, Marta Kubik 1975/172, Hanna Margol 1972/179, Iwona Narusz 1976/178, Ewa Oborska 1974/173, Tatiana Siczkowa 1961/175, Justyna Stelina 1975/173, Katarzyna Szklarczuk 1970/176, Ewa Wiśniewska 1966/177.

W czasie sezonu elbląski klub wypożyczył z II ligowego Startu Gdynia rozgrywającą Iwonę Budzyńską. Już w fazie play off wypożyczono na dwa miesiące bramkarkę Iwonę Bedenak z AZS Gdańsk. Elbląski EB Start dotarł do finału mistrzostw. Zmierzył się w nim z broniącą tytułu Piotrcovią i przegrał na wyjeździe 23:25, w elbląskim rewanżu przy nadkomplecie kibiców elblążanki wygrały 25:20. Polały się strumienie szampana i nieco łez radości. Było chóralne „sto lat” i „dziękujemy” od kibiców. I tak Elbląg ponownie został stolicą żeńskiej piłki ręcznej. Elblążanki nie spasowały i w efektownym stylu podczas turnieju finałowego o Puchar Polski w Toruniu ponownie upokorzyły Piotrcovię wygrywając w finale 27:22 (17:4) i zdobyły drugie najważniejsze w kraju trofeum. Był to prawdziwy „Czas na EB”, bo piłkarki ręczne EB Startu ustrzeliły dublet i chlubiły się podwójną koroną. Wcześniej zagrały na europejskich parkietach w Pucharze Zdobywców Pucharów. Pojechały do szwedzkiego Vaesteraas. W lokalnej barwnej gazecie „Vestmanlads Lans Tining” ukazał się artykuł z olbrzymim zdjęciem gwiazd elbląskiej drużyny Izabeli Czapko, Anny Ejsmont, Anny Garwackiej i Anny Apanowicz. Górą były jednak gospodynie z drużyny Irsta HF wygrywając 20:18, a w rewanżu wygrały elblążanki 24:21 i awansowały do drugiej rundy pucharu. Zagrały w nim z ukraińskim zespołem Automobilist przegrywając na wyjeździe 20:28, ale w rewanżu były lepsze ograły rywalki 25:17 i awansowały do ćwierćfinału pucharu. Los sprawił, że EB Start trafił na węgierską drużynę Spectrum FTC Budapeszt. Na własnym parkiecie górą były elblążanki 21:20, ale w Budapeszcie mecz 25:20 wygrały gospodynie i wyeliminowały z pucharu EB Start.

1994 -1995

Jeszcze grały fanfary po efektownie zakonczonym poprzednim sezonie, a nad elbląskim zespołem zaczęły gromadzić się chmury. Na Zgromadzeniu Delegatów Klubu poinformowano, że działalność sekcji kosztowała 3 miliardy 400 mln zł, a na same świadczenia dla piłkarek wydano 1 miliard 584 mln zł. Pomimo korzystnych warunków finansowych, o zmianie barw klubowych zdecydowały: Anna Ejsmont, Anna Garwacka i Izabela Czapko. Pierwsza za 851 mln zł odstępnego zasiliła Montex Lublin, a dwie pozostałe warszawską Via Wenę. Drużyna do nowego sezonu przygotowywała się na zgrupowniu w Zakopanem, uczestniczyła w turnieju w Danii, rozgrywała mecze kontrolne. W dniach 16-18 września 1994 zorganizowano w Elblągu VI Turniej Mistrzyń Polski. Puchar Czesława Dębskiego, dyrektora Elbrewery Company Ltd i 15 mln zł zdobyła drużyna Ruchu Chorzów wygrywając 20:19 z EB Startem nagrodzonym pucharem prezydenta Elbląga. Drużynę Startu wzmocniła pozyskana z Karkonoszy Jelenia Góra za 400 mln zł bramkarka Magdalena Chemicz. W Europejskim Pucharze Mistrzyń, Start dwukrotnie przegrał z Rostelmaszem Rostów znad Donu, mistrzyniami Rosji i zakończył pucharową przygodę. Po pierwszej połowie sezonu kadrę zespołu zasiliła Elena Wereszczako z Białorusi, a drużyna Startu przed fazą play off zajmowała trzecie miejsce w tabeli. W rozgrywkach decydujących o awansie do strefy medalowej, Start był w czwórce najlepszych drużyn kraju. Przegrał jednak rywalizację o finał z Montexem Lublin, późniejszym Mistrzem Polski, a w pojedynkach z Piotrcovią, uległ w walce o brązowe medale.

1995 – 1996

Przygotowania do nowego sezonu elblążanki pod wodzą trenera Jerzego Ringwelskiego rozpoczęły od zgrupowania w Wągrowcu. W kadrze drużyny kolejne zmiany: bramkarka Magdalena Chemicz na urlopie macierzyńskim, z którego powróciła natomiast Elżbieta Bartnicka, wzmocniła ekipę Izabela Czapko, wypożyczona na sezon do Via Weny,a wraz z nią z warszawskiej drużyny Małgorzata Czarnocka. Doszły również leworęczna Białorusinka Inna Kulik i Anna Szymaniak z Włocławka. Zakończyła karierę Ewa Wiśniewska.

Start wygrał mocno obsadzony turniej w Oldenburgu zdobywając puchar „Oldenburg Wunderhorn”, uczestniczył w turnieju w duńskim Aalborgu zajmując piąte miejsce i zajął drugie miejsce na VII Turnieju Mistrzyń Polski w Chorzowie.
W trakcie sezonu, Start uczestniczył w rozgrywkach europejskiego pucharu. W pierwszej kolejce elblążanki zagrały z drużyną RK Burja ze Słowenii. Wygrały u siebie 37:20 i pomimo, że uległy na wyjeździe 26:28, awansowały do kolejnej rundy. Tu zmierzyły się z zespołem AS Silcotup Zalau z Rumunii i przegrały 13:23. W rewanżu, w Elblągu, Start pokonał rywalki 25:16, ale odpadł z pucharu. W lidze też się nie powiodło, bo Start zajął na jej finiszu dopiero piąte miejsce. Złoto dla Montexu Lublin, srebro zdobyła Sosnica Gliwice, a brąz Zagłębie Lubin.W warszawskim hotelu Victoria z okazji 75-lecia „Przeglądu Sportowego”odbyło się spotkanie laureatów nagród „Olimpionka”. Zaszczytne trofeum za sponsorskie wspieranie sportu przyznano Elbrewery Company Ltd, odbierał je prezes klubu EB Start Zbigniew Appa.

1996 – 1997

Nowy trener rozpoczął pracę z drużyną Startu. Stanisław Mijas objął obowiązki po Jerzym Ringwelskim, który zajął się szkoleniem juniorek.

Decyzję o zakończeniu kariery sportowej podjęła bramkarka Bożena Wasilewska

Do nowego sezonu drużyna przystąpiła w składzie: bramkarki – Elżbieta Bartnicka 72/177, Magdalena Chemicz 74/182, Katarzyna Falkenberg 75/175; zawodniczki z pola gry – Anna Apanowicz 74/175, Iwona Błaszkowska 72/175, Agata Celuch 68/175 (wychowanka klubu), Izabela Czapko 74/182, Małgorzata Czarnocka 70/165, Marta Frydrychowicz 76/171, Aleksandra Kańduła 71/177, Inna Kulik 70/174, Justyna Stelina 75/170, Katarzyna Szklarczuk 70/175, Anna Szymaniak 76/167, Dorota Zalega 78/178 (wychowanka). Odeszły: Katarzyna Godzina – urlop macierzyński, Małgorzata Jędrzejczak – powrót do AZS Wrocław, Hanna Szuszkiewicz – urlop macierzyński, Bożena Wasilewska – zakończenie kariery, Elena Wereszczako – wygaśnięcie kontraktu. Po rundzie jesiennej EB Start zajmował drugie miejsce w tabeli i potrafił je utrzymać do końca zasadniczego sezonu. Mistrzostwo Polski po rozgrywkach play off ponownie dla Montexu Lublin, a elblążanki cieszyły się ze srebrnych medali. Niespodzianką były brązowe medale JKS Jarosław.

źródło:mosir.elblag.eu

PGNiG SUPERLIGA

KRAM START Elbląg - Vistal Gdynia

Elbląg

Sobota, 06 Styczeń godzina 18:00

23

37

Szczypiornistki Kram Startu idą na ciosem. W meczu 11. kolejki PGNiG Superligi elblążanki pokonały na wyjeździe Piotrcovię Piotrków Trybunalski 37:23. Było to szóste z rzędu zwycięstwo naszej drużyny. Start zakończył pierwszą rundę na najniższym stopniu podium.Cztery... więcej »
Rehasport Clinic

KLUB

historia

Zarząd

Drużyna

hala

LIGA

terminarz

tabela

puchar

MULTIMEDIA

video

foto

AKTUALNOSCI

SPONSORZY

KONTAKT

KLUB KIBICA

SKLEP

Projekt oraz realizacja Agencja Reklamowa aktywwwni.pl Wszystkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.

stat4u